Historia kulturystyki

Między sportem a poprawą sylwetki

Niezależnie od tego, czy jesteśmy atletyczni, czy nie, słowo «kulturystyka» rzadko pozostawia ludzi obojętnymi. Wręcz przeciwnie, gdy tylko o tym mówimy, w naszych umysłach natychmiast pojawia się obraz „supermana” z naoliwionymi mięśniami, gotowymi do eksplozji.

Dla niektórych wizja ta będzie przerażająca, a nawet odrażająca. Dla innych niezwykły rozwój mięśni będzie nierealny i nieosiągalny.

Ale ten ekstremalny rozwój mięśni, pojawienie się żył, przywodzi na myśl również ilustracje anatomiczne, gdzie każdy mięsień jest idealnie zdefiniowany. To ostatnie postrzeganie kulturystyki przywołuje na myśl pewną doskonałość ciała. Kulturystyka, poprzez ten rozwój mięśni, odsłania często ukryte i nieznane części naszej anatomii. Możemy być jednak jedynie zafascynowani rezultatem. A jak widzieliśmy powyżej, mięśnie są symbolem męskości i siły.

Ale czy pomijając te różne odczucia, naprawdę znamy się na kulturystyce?

Zbyt często sprowadzamy kulturystykę do nadmiernego budowania masy mięśniowej, a nawet demonstracji siły. Te uproszczenia świadczą o niezrozumieniu tej dyscypliny.

Kulturystyka, znana również jako bodybuilding, to budowanie ciała poprzez rozwój masy mięśniowej w sposób estetyczny. Możemy zatem rozumieć, że kulturystyka łączy w sobie trening sportowy i ekspresję artystyczną.

Ważne jest również podkreślenie, że Kulturysta musi prowadzić zdrowy tryb życia, szczególnie jeśli chodzi o dietę i odpoczynek dla ciała.

Od przywoływania piękna ciała do realizacji dyscypliny

Skąd wzięła się kultura kulturystyczna?

Przywoływanie piękna ciała poprzez harmonię jego masy mięśniowej pojawia się już w starożytności w micie o Herkulesie i greckich posągach.

Herkules dokonał tego, czego nie zdołał dokonać żaden człowiek: dwanaście prac powierzonych przez Eurysteusza. W jego wyczynach odnajdujemy tę ideę często przypisywaną kulturystom, którzy postrzegają Herkulesa jako «nadczłowieka», jako samotranscendencję. Co więcej, przedstawienia Herkulesa w rzeźbach ukazują muskularne ciało o idealnych liniach.

Grecy czcili ciało, ciało na wpół ludzkie, na wpół boskie. Materializowali to idealne piękno poprzez rzeźby przedstawiające nagie ciała o wyraźnie zarysowanych mięśniach, idealnych proporcjach i symetrycznym torsie. Rzeźby te do dziś budzą podziw i ustanowiły pierwsze kryteria estetyki ciała, podobne do kryteriów kulturystyki pod względem rozwoju mięśni i ekspresji artystycznej.

Kulturystyka, jaką znamy dzisiaj, rozwinęła się na bazie tej starożytnej kultury estetyki ciała, głównie dzięki pasjonatom, którzy wykorzystali tę estetykę i uczynili z niej dyscyplinę sportową.

Choć nie był założycielem współczesnej kulturystyki, jego osobowość Georges Hébert Przyczynił się do powstania tej dyscypliny poprzez skupienie się na sprawności fizycznej, szczególnie u mężczyzn. Ten francuski oficer marynarki wojennej, urodzony w 1875 roku, podczas podróży odkrył, że ludzie, których nazywał «prymitywnymi», żyjący blisko natury, cechowali się doskonałą kondycją fizyczną i rozwinęli doskonałą muskulaturę. Na podstawie tej obserwacji Georges Hebert opracował «metodę naturalną», opartą na ćwiczeniu ruchów w naturalnym środowisku.

Jego podejście miało później wpływ na kilka wybitnych postaci kulturystyki. W szczególności Eugen Sandow, niemiecki sportowiec, uważany dziś za prawdziwego ojca kulturystyki.

Kto w świecie kulturystyki nie zna nazwiska Sandow?

Był pierwszym kulturystą, który zdobył międzynarodowe uznanie za swoje występy. Jego pasja do estetyki ciała, eksponującej idealną muskulaturę, sięga wczesnego dzieciństwa. Przez pierwsze lata życia mieszkał z ojcem we Włoszech, a rzymskie posągi szybko stały się dla chłopca prawdziwą fascynacją. W wieku 19 lat zaczął wykonywać popisy siłowe w pokazach cyrkowych w kilku krajach europejskich. Został zauważony przez amerykańskiego promotora, Florenz Ziegfield, Brał udział w wielkiej Wystawie Światowej w Chicago w 1893 roku. Tam wyróżnił się spośród innych uczestników, którzy przybyli, aby zademonstrować swoją siłę. Podczas swoich występów Eugen Sandow przywiązywał większą wagę do postawy, uwydatnienia mięśni i ogólnej estetyki ciała niż do samej siły. Ta wyjątkowa cecha zachwycała publiczność i przyczyniła się do rozwoju tego sportu.

Już w 1920 roku Earle Liederman napisał rozprawę na temat kulturystyki.

Drugą najważniejszą postacią w rozwoju tego sportu był niewątpliwie Joe Weider. Ten kanadyjski kulturysta urodził się w 1919 roku. Jego zaangażowanie i wkład w popularyzację kulturystyki były znaczące. Joe Weider od najmłodszych lat pasjonował się pięknem mięśni i fascynował się nimi. Począwszy od 1936 roku, opracowywał nowe techniki treningowe, aby zintensyfikować wzrost mięśni. W 1949 roku wraz z bratem Benem Weiderem założył Międzynarodową Federację Kulturystyki. Był również przedsiębiorcą i twórcą kilku magazynów kulturystycznych, w tym FLEX i… Mięśnie i sprawność fizyczna. Jednak jego najważniejszym wkładem pozostaje stworzenie najważniejszych międzynarodowych zawodów kulturystycznych: Pan Olympia 1965. Joe Weider jest «postacią ojcowską» dla wielu współczesnych kulturystów, a zwłaszcza dla słynnego aktora Arnolda Schwarzeneggera. To właśnie Joe Weider odkrył młodego Arnolda w Austrii. Został jego mentorem i trenerem. Po jego śmierci w 2013 roku Arnold Schwarzenegger złożył mu wzruszający hołd.

W miarę jak kulturystyka staje się coraz bardziej popularna, pojawia się ona na siłowniach i w Muscle Beach, zwłaszcza Larry Scott, pierwszy zwycięzca Mr Olympia. Od 1987 roku publiczność przybywa, aby podziwiać treningi kulturystów na plaży Muscle Beach, która została stworzona właśnie w tym celu.

Dziś Frédéric Mompo, trener i wielokrotny mistrz świata w tej dyscyplinie, walczy o obalenie stereotypów na temat kulturystyki. Chce uświadomić społeczeństwu, że kulturystyka to przede wszystkim styl życia wymagający nienagannej higieny. Kulturyści to prawdziwi artyści ciała.

Odkrywanie głównych zawodów kulturystycznych

Pierwsze zawody kulturystyki (Wielki Konkurs) zostały zorganizowane przez samego George'a Sandowa w 1901 roku w Anglii. Ogłoszenie zawodów wywołało ogromny entuzjazm wśród angielskich studentów. Celem tych zawodów było promowanie sprawności fizycznej i rozwój masy mięśniowej. Ustalono kilka kryteriów kwalifikacji, w tym symetrię, stan zdrowia uczestnika, równowagę ciała i jakość tkanek. Zwycięzcą został William L. Murray.

Ale to, co prawdziwe, istotne i Najbardziej prestiżowymi zawodami kulturystycznymi są Mr. Olympia. Stworzone przez Joe Weidera w 1965 roku, pierwsze zawody Mr. Olympia odbyły się 18 września 1965 roku w nowojorskiej dzielnicy Brooklyn. Od tego czasu Mr. Olympia reprezentuje najbardziej prestiżowe zawody międzynarodowe, profesjonalizując kulturystykę. Zawody są corocznie organizowane przez Międzynarodową Federację Kulturystyki i Fitnessu (IFBF).

Wszystkie te osobowości pochodzą z różnych środowisk, środowisk i krajów. Ale łączy je pasja, uwielbienie dla piękna idealnego ciała, graniczącego z nierealnym, ciała wręcz ubóstwionego.

Kulturystyka jest sztuką wydobywania ciała na światło dzienne dzięki wyborowi stylu życia, który wymaga rygoru, cierpliwości i wielkiej siły moralnej.