Hormony tarczycy - powiemy Ci wszystko!

Historyczne odniesienia do tego, co dziś znamy jako tarczycę, sięgają czasów starożytnych i wczesnej historii medycyny. Cofnijmy się do 1600 roku p.n.e., kiedy to Chińczycy stosowali spaloną gąbkę i wodorosty do leczenia powiększenia tarczycy. Ślady tego składnika znaleziono również w indyjskiej medycynie ajurwedyjskiej.

Stosowanie tego leczenia ewoluowało z czasem. W XIV wieku w Alpach miała miejsce epidemia wola, gdzie po raz pierwszy opisano go jako guz szyi.

To było w 1656 roku, Thomas Wharton Nazwa tarczycy pochodzi od jej tarczowatego kształtu. W 1811 roku jod odkryto w spalonych wodorostach w Paryżu i natychmiast zaczęto spekulować, że to właśnie ten składnik aktywny zapewnia skuteczność leczenia nadczynności tarczycy.

Po 10 latach Proust zalecił leczenie jodem, a Robert Graves w 1835 r. opublikował pracę na temat wola.
Tyroksynę (T4) wyizolował w XIX wieku Edward Calvin Kendall. Następnie hormon zsyntetyzował C.R. Harington, a następnie T3 który również został wyizolowany i zsyntetyzowany.

Te dwa hormony były od tego czasu stale udoskonalane i udostępniane do użytku medycznego z korzyścią dla wszystkich. Obecnie naturalne hormony tarczycy, zawierające mieszankę T4 i T3, stanowią skuteczne leczenie różnych zaburzeń hormonalnych tarczycy.

Hormon tarczycy jest wydzielany przez gruczoł w kształcie motyla, znajdujący się u podstawy szyi, tarczycę, która znajduje się przed tchawicą, tuż pod strunami głosowymi lub krtanią. Choć niewielka, tarczyca odgrywa ważną rolę w kontrolowaniu wielu procesów zachodzących w organizmie poprzez wydzielanie hormonów tarczycy T3 i T4, głównie w celu regulacji metabolizmu. Możesz odczuwać zmęczenie lub niepokój przez większość czasu, a także utratę lub przyrost masy ciała, nawet przy odpowiedniej diecie.

Tętno i temperatura ciała mogą się podnosić i obniżać. Kontroluje ona szybkość przemieszczania się pokarmu przez przewód pokarmowy, rozkład pokarmu i jego przekształcanie w energię, tempo spalania kalorii przez organizm oraz szybkość regeneracji i uzupełniania zapasów komórek.

Choroby tarczycy, takie jak wole, nadczynność tarczycy i niedoczynność tarczycy, zależą od tego, jaka ilość tego hormonu jest produkowana.

Produkcja hormonu tarczycy

Produkcja hormonów tarczycy wpływa na wszystkie narządy i komórki organizmu. Tarczyca wydziela dwa rodzaje hormonów: tyroksynę (T4) i trójjodotyroninę (T3). Do produkcji hormonów tarczycy tarczyca wykorzystuje dwa surowce:

Jod.

Komórki tarczycy mają unikalną funkcję, która polega na wchłanianiu i wykorzystywaniu’jod w swoich procesach. Jod pochodzi z pożywienia, które spożywasz, i jest wchłaniany do krwiobiegu przez komórki nabłonka tarczycy, które zawierają symporter jodku sodu na zewnętrznej błonie komórkowej. Po uwięzieniu jodek jest transportowany do światła pęcherzyka wraz z tyreoglobuliną.

Tyrozyny.

Cząsteczki te pochodzą z tyreoglobuliny, dużego glikoproteiny syntetyzowanej przez komórki nabłonka tarczycy, a następnie wydzielanej do światła pęcherzyka. Reszty tyrozynowe tworzą dwie grupy: monojodotyrozynę (MIT) i dijodotyrozynę (DIT). Dwie dijodotyrozyny, po połączeniu, tworzą tyroksynę, a połączenie cząsteczek MIT i DIT tworzy trijodotyroninę.

Odpowiednia podaż jodu jest niezbędna do utrzymania prawidłowego poziomu produkcji hormonów tarczycy. Niedobór jodu uniemożliwia tarczycy produkcję hormonów tarczycy i może negatywnie wpływać na wzrost, metabolizm, tętno, inne ważne funkcje organizmu oraz ogólne samopoczucie. Jodek jest pierwszym pierwiastkiem biorącym udział w syntezie hormonów tarczycy, który następnie przekształca się w jod i ostatecznie ulega kondensacji do reszt tyrozynowych.

Enzym peroksydaza tarczycowa działa jako katalizator jodowania tyrozyn w tyreoglobulinie, a synteza substancji bioaktywnych aktywuje T3 i T4. Reakcja z enzymem peroksydaza tarczycowa umożliwia gromadzenie się hormonów tarczycy w koloidzie pęcherzykowym, a następnie na powierzchni komórek nabłonka tarczycy. Komórki te wchłaniają koloid poprzez endocytozę, a pęcherzyki łączą się z lizosomami, uwalniając hormony tarczycy.

Tarczyca działa w powiązaniu z przysadką mózgową, która uwalnia TSH, czyli hormon tyreotropowy. Wydzielanie TSH pobudza tarczycę do wydzielania większej ilości tego hormonu; wysoki poziom TSH wskazuje na niedoczynność tarczycy, a niski na nadczynność. Prawidłowo funkcjonująca tarczyca produkuje około 801 TP3T T4 i około 201 TP3T T3.

 

T3: Trójjodotyronina

Trójjodotyronina, czyli T3, to jeden z dwóch hormonów produkowanych przez tarczycę, drugi to T4. T3 jest identyczny z T4, z tą różnicą, że ma mniej atomów jodu w każdej cząsteczce. T3 jest bardziej aktywnym hormonem produkowanym z T4, który jest dejodynaowany przez trzy enzymy dejodynazy.

Trójjodotyronina składa się z:

1. Typ I występuje w nerkach, wątrobie, tarczycy i przysadce mózgowej.
2. Typ II występuje w ośrodkowym układzie nerwowym, przysadce mózgowej, naczyniach krwionośnych serca i brunatnej tkance tłuszczowej.
3. Typ III występuje w łożysku, ośrodkowym układzie nerwowym i naczyniakach.

Wpływ T3 na tkanki docelowe jest silniejszy niż wpływ T4. Większość T3 we krwi wiąże się z białkiem, a niezwiązana T3 nazywana jest wolną T3. Pomiar stężenia T3 we krwi może pomóc lekarzom w ustaleniu, czy występuje problem z tarczycą.

Możliwe zaburzenia obejmują nadczynność tarczycy, kiedy tarczyca produkuje nadmierną ilość hormonów, niedoczynność tarczycy, kiedy gruczoł tarczowy nie produkuje prawidłowych ilości hormonów tarczycy, okresowe porażenie tyreotoksyczne powodujące osłabienie mięśni lub wole guzkowe toksyczne, kiedy tarczyca nie funkcjonuje prawidłowo i powstają narośla o zaokrąglonych kształtach.

T4: Tyroksyna

Tyroksyna, czyli T4, to prohormon produkowany przez tarczycę wraz z T3. T4 we krwi również wiąże się z białkami, podobnie jak T3, a te, które nie wiążą się i pozostają niezwiązane, nazywane są wolną T4. Składa się ona z czterech cząsteczek jodu przyłączonych do jej ogólnej struktury molekularnej, co wpływa na niemal wszystkie procesy zachodzące w organizmie człowieka.

Może być mniej silny niż T3, ale jest produkowany w znacznie większych ilościach i ma dłuższy okres półtrwania. Jest uważany za prohormon, ponieważ służy jako rezerwuar T3, podczas gdy T4 jest przekształcany w tkanki niezbędne dla organizmu.

Pomiar poziomu T4 może pomóc w diagnozowaniu problemów z tarczycą, objawiających się m.in. workami pod oczami, suchością, podrażnieniem, obrzękiem, suchością skóry, wypadaniem włosów, przyspieszonym biciem serca, wahaniami masy ciała, lękiem, zaburzeniami snu, zmęczeniem, zaparciami i nieregularnymi miesiączkami.

Wysokie i niskie wartości wykazane w badaniu T4 mogą wskazywać na zaburzenia podobne do tych, jakie lekarze mogą wykryć wykonując badanie T3.

Zastosowania medyczne hormonów tarczycy

Hormony tarczycy są bardzo przydatne w medycynie. Hormony T3 i T4 są powszechnie stosowane w leczeniu niedoczynności tarczycy, schorzenia spowodowanego niedoborem hormonów przez tarczycę. Niedoczynność tarczycy jest zazwyczaj spowodowana... Choroba Hashimoto, niezamierzone osłabienie tarczycy w wyniku radioterapii lub operacji, bądź też leków obniżających poziom hormonu tarczycy.

Terapia hormonem tarczycy ma na celu przywrócenie prawidłowej funkcji tarczycy. Czysta T4 i syntetyczna tyroksyna to najlepsze opcje imitujące naturalny hormon tarczycy i działają niezwykle skutecznie, zastępując brakujący hormon.

Hormony tarczycy można przyjmować doustnie i są one dobrze wchłaniane przez jelita. Nie należy ich przyjmować częściej niż raz dziennie, ponieważ hormony utrzymują się w organizmie przez długi czas, a po dostaniu się do krwiobiegu utrzymują się na bardzo stabilnym poziomie.

Ostatecznym celem leczenia tarczycy jest utrzymanie jej funkcji na tym samym poziomie, co u osób bez problemów z tarczycą. Najlepszą porą na przyjmowanie TSH jest wczesny ranek, na czczo, ponieważ TSH może być trudniej wchłaniane w obecności posiłku. Kluczem do prawidłowego funkcjonowania tarczycy jest regularne przyjmowanie leków zawierających hormony tarczycy o tej samej porze każdego dnia, ale należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą, jeśli przyjmuje się inne leki.

Badania pokazują, że u pacjentów z niedoczynnością tarczycy, którzy przyjmują hormony tarczycy w celach leczniczych, obserwuje się pozytywne zmiany, obejmujące m.in.:

• Zauważalnie wyższy poziom energii przez cały dzień.
• Regulacja nastroju, ogólnego samopoczucia i stymulacja funkcji umysłowych, takich jak zapamiętywanie i myślenie krytyczne.
• Niższy poziom trójglicerydów i cholesterolu.
• Normalizacja wzrostu u dzieci, których wzrost został opóźniony z powodu choroby. Natychmiastowy skok wzrostu, jakby tarczyca znów funkcjonowała, po podaniu odpowiednich dawek.

 

Sportowe zastosowanie hormonów tarczycy

Hormony tarczycy nie są obce światu sportu. Sport i związany z nim intensywny, wymagający, codzienny trening mogą wyczerpać organizm i bezpośrednio wpłynąć na tarczycę. Hormony tarczycy występują w tej dyscyplinie w różnych formach.

Leki na receptę, takie jak tabletki, przyjmuje się w postaci proszku. Należy również pamiętać, że poziom hormonów tarczycy determinuje szybkość lub spowolnienie podstawowej przemiany materii (TBM); jest to kluczowa informacja dla wszystkich biegaczy i kulturystów.

Wprowadzenie organizmu w stan podobny do nadczynności tarczycy pozwala użytkownikowi spalać więcej kalorii w postaci ciepła, czyli zwiększać temperaturę ciała, co nazywa się termogenezą.

Wciąż trwają naukowe debaty na temat stosowania hormonów tarczycy jako suplementu wspomagającego wydolność, ponieważ istnieje korelacja sugerująca, że intensywny trening może z czasem przeciążać tarczycę. Może to łatwo przynieść odwrotny skutek, biorąc pod uwagę znaczenie i wagę tarczycy w naszym codziennym życiu.

Udowodniono, że bieganie w trybie wytrzymałościowym może zmniejszyć produkcję hormonu tarczycy i w końcu biegacz lub kulturysta będzie musiał skonsultować się z lekarzem lub trenerem specjalistą.

 

Hormony tarczycy na odchudzanie

Wcześniej ustalono, że tarczyca odgrywa kluczową rolę w regulacji masy ciała, metabolizmu, a także pomaga naszemu organizmowi utrzymać ciepłotę ciała, efektywnie wykorzystywać energię oraz dbać o prawidłowe funkcjonowanie mózgu, serca, mięśni i innych organów.

Hormon tarczycy reguluje metabolizm u ludzi i zwierząt. Metabolizm można mierzyć ilością tlenu zużywanego przez organizm w określonym czasie. BMR, czyli podstawowa przemiana materii, to wartość uzyskana przy pomiarze wykonywanym w spoczynku. Podstawowa przemiana materii (PPM) była jednym z głównych wskaźników testowych służących do określenia, czy u pacjenta występuje niedoczynność, czy nadczynność tarczycy.

T3 odgrywa również ważną rolę w zwiększaniu podstawowej przemiany materii (BMR) u człowieka. Po wprowadzeniu do organizmu hormonów tarczycy, zwiększają one tempo metabolizmu i mogą:

• Zwiększ liczbę kalorii potrzebnych do normalnych procesów zachodzących w organizmie, nawet gdy ciało i mięśnie są bierne i odpoczywają.
• Zwiększa dystrybucję i wykorzystanie większości makrocząsteczek odżywczych wytwarzanych w organizmie.
• Zwiększa ilość energii i tlenu, których używa nasz organizm.
• Zwiększa ilość podstawowego kompleksu wytwarzającego energię w organizmie, na który składa się populacja ATP-azy, sodu i potasu.

Biorąc pod uwagę korzyści, hormony tarczycy mogą być przyjmowane jako suplement wspomagający odchudzanie, szczególnie w przypadkach, gdy stymulują metabolizm kwasów tłuszczowych i rozkładają tłuszcz zgromadzony w tkance tłuszczowej.

Mówiąc prościej, T3 Hormony tarczycy zwiększają ogólną podstawową przemianę materii, co pozwala na efektywniejsze trawienie wszystkich grup pokarmów, uwalnia ogromne ilości energii do wykorzystania przez organizm i może mieć znaczący i natychmiastowy wpływ na osoby z nadwagą, ze zdiagnozowaną lub niezdiagnozowaną niedoczynnością tarczycy.

Stworzenie programu ćwiczeń uzupełnionego regularnymi suplementami hormonu tarczycy przynosi skuteczniejsze rezultaty, ponieważ hormon dostarcza organizmowi mnóstwo energii, zachęcając do intensywnego ruchu. W przeciwieństwie do sztucznych stymulantów, takich jak synefryna czy kofeina, suplementy hormonu tarczycy przyspieszają metabolizm bez pobudzenia i nie powodują «załamania» po ustaniu działania.

Należy pamiętać, że suplement należy przyjmować z umiarem i nie należy przyjmować go w zbyt dużych dawkach, aby nie dopuścić do nadczynności tarczycy.